op een dag: muziek spreekt

“Muziek drukt uit wat moeilijk gezegd kan worden maar waarover men niet kan zwijgen.”
Deze song is van de hand van Davud Yozgatli uit 4 MT. In dit persoonlijk liedje praat hij over de problemen die hij heeft meegemaakt.

 #rodeneuzendag

Deze song,
alleen maar echte dingen,
Niets gelogen,
Luister goed,
En sluit je ogen.

Verse 1 :
Ja die dagen worden langer en die nachten worden korter.
Waar was het weer begonnen.
Op m'n 12 was een jongen met problemen,
in m'n hoofd maar niemand die gelooft,
dus daarom werd je geboord.
Maar nu ben ik 16 heb ik vele shit gezien.
Ja m'n vader die ging weg ik had pech,
ja mijn life die gaat te fast.
Hartpijn ja die feeling die moet weg.
Op de straat ja m'n moeder zei ga weg.
Rook geen zuen want die zuen verdooft geen stress.
Keep your head op en focus op de les.
Met geloof op nummer 1,
en de fam op nummer 2.
Ga met niemand meer door zee want ze steken in je back,
heb je back net een backpack.
Krijg soms een flashback,
van me ex of m'n vader die me wegbrengt
nu moet ik degene zijn die hem op de goeie weg brengt.
Rijdend op de snelweg veel problemen in m'n hoofd dus ik moet hier snelweg.
Op een dag ben ik hierboven krijg geen text back.

Chorus :
Op een dag ben ik hierboven krijg geen text back.
Stiekem hoop ik dat je op een dag dat je je terugtrekt.
Misschien is de hoop verloren,
Misschien is je hart bevroren.
Stiekem hoop ik dat  me woorden je doen horen
dat je fout bent.
En dat je nog eens  op een dag de ouwe dad bent.
Als je sorry wilt zeggen zeg het dan niet op je sterfbed,
Maar in het heden terwijl je hier nu nog echt bent.

Verse 2 :
Op een dag ga je begrijpen wat je weggooit.
Misschien ben je nu wel parra of misschien ben je nu verstrooid.
Je moet weten dat je stiekem nog bij mij hoort.
Ben een harde jongen is de reden dat je niets van mij hoort.
Misschien moeten we vergeven,
Misschien zijn we soms vergeten dat alles hier gebeurt in het leven met een reden.
Ja we staan hier nu beneden ik moet denken aan gebeden,
Ik wil happy blijven leven.
Soms denk ik aan de dingen dat we deden met z'n tweeën.
Ik heb veel te veel geleden ik moest klimmen van beneden.
Vele dingen ik moest leren,
Ik moet geven en niet nemen.
Kan geen tijd besteden aan die mensen die niet delen.
Ze willen profiteren,
net als mensen met geweren.
De familie wil ik eren.
Ik blijf denken aan die keren,
dat ze telkens weer probeerde
me te raken met beweren
ja ze blijven profileren.

Dit is mijn leven.